Jan. 21, 2020, 10:49 p.m.

premiera: SOLO NA 4 KASKI I STRACONY CZAS

PREMIERA 14. i 15. grudnia 2019 / w ramach GFT / Trójmiejski Punkt Taneczny

Solo na cztery kaski i stracony czas Koncept, choreografia, reżyseria: Anna Piotrowska wykonanie: HERTZ HAUS - Anna Zglenicka, Magdalena Kowala, Joanna Woźna, Natalia Murawska space&light design: Anna Piotrowska produkcja: Zakład Kulturalny, eferte_Fundacja Rozwoju Tańca, Córy Kultury

Anna Piotrowska - Doktor w dziedzinie sztuk muzycznych w dyscyplinie rytmiki i tańca, choreograf, reżyser, nauczyciel tańca współczesnego, tancerka, Fundator i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca - eferte, założycielka "mufmi" w Warszawie (1995 r). Od 1996 r. stworzyła ponad 110 autorskich choreografii i przedstawień. Od września 2019 pełniąca obowiązki dyrektora Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK i prodziekan Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.

Hertz Haus - Natalia Murawska, Anna Zglenicka, Magdalena Kowala, Joanna Woźna - w obecnym składzie współpracują ze sobą od 2016 roku. Założycielką zespołu jest Natalia Murawska, a jego siedzibą Zakład Kulturalny w Gdańsku. Pretekstem do spotkania były osobiste zmagania twórczych tancerek o różnym doświadczeniu, ale o wspólnej estetyce aranżacji tańca i teatru. Tancerki w sposób patologiczny zakochane w ruchu, opowiadają nim niezobowiązująco, o sprawach istotnych.

PREMIERA:

Absurdalne założenia: kask minus strata daje nam solo. Solo i strata są sumą kasku, a strata stanowi różnicę liczby kasków do solo Czas jest policzony sumą kichnięć. Trwanie w nieustannych zaległościach mnie do siebie. Pytam się dzisiaj ja z wczoraj, czyli z jutra do dziś. Jestem, byłam, będę, ale wciąż i tak jestem. Stracony czas. Marnotrawstwo. Bez zastanowienia i odnalezionej odpowiedzi. Do widzenia. Już nigdy. Brak chęci dowiadywania się. Nie ubrana w słowa, naga, życie transparentne, w ciężarze satysfakcji. Życie - przypadek rozpisany na zdarzenia. Poza pomiędzy czasem nie pamiętam dlaczego tu jestem. Czy się straciłam i zatraciłam? Prawdopodobieństwo opowiadanych historii. Kim jestem w tożsamości przez szereg zachodzących przemian. Ja Matka, Ja Ojciec, Ja Córka, Ja Syn. Sen nie przestrzenią poza czasową – jest. Czas nie istnieje. Co to oznacza dla poszukiwań cielesnych? Wątpliwości skończone – automatyzm domysłów. Unikanie prawdy niewygodnej w konkretach, w tempie, działaniu w przestrzeni. Ucieczka w trójdzielnej akcji. (AP)

Punktem wyjścia do współpracy Piotrowskiej była inspiracja samymi artystkami, które urzekły swoją świeżością, zapałem i determinacją, która przekłada się na ciekawe jakości ruchowe. Charakterystyczna jest energia i dynamika młodych artystek, które gotowe są na profesjonalną współpracę artystyczną z doświadczonym twórcą operującym od ponad dwudziestu lat w materii ruchu, świadomości ciała, improwizacji i teatru tańca. Poszukiwania nad doprecyzowaniem dramaturgii trwały stosunkowo długo. Piotrowska eksperymentowała w początkowej fazie z tematem czasu. Dało to podstawę do pracy nad obecnością i gotowością do działania.

Go back